house

วันที่สองนี้เหนื่อยสุดๆเลย ทั้งร้อนทั้งคนเยอะ ไม่นึกเลยว่าจะเยอะขนาดนี้ หนูคิดว่าตอนจอนจีฮอนคนก็เยอะแล้วนะ แต่นี่เยอะกว่าอีก เครียดด้วยกลัวจะไม่เห็นอย่างเมื่อวานอีก แต่วันนี้โชคดีกว่าเมื่อวานอีก แล้วก็ทำให้หนูรักน้องเคียวขึ้นอีกเป็นกองเลย


วันที่สอง 2 มีนาคม 2549


หนูนัดน้องๆไว้เที่ยงแต่นังเพื่อนตัวดีก็มาเที่ยงครึ่ง หนูอดไปรับน้องเคียวที่โรงแรมจนได้ หนูเลยบังคับมันให้ไปส่งที่สยามพารากอน จากนั้นก็ไปนั่งกินราเม็ง เจอน้องพลอย(เสียงเล็กๆของฉัน) ด้วย หน้าใสมากะเพื่อนทั้งชุดนักเรียน พออิ่มโทรไปเช็คน้องบอกว่าเฮเคียวเดินผ่านออกมาหน้าโรงหนังแป๊บนึงน่ารักมากๆ หนูเลยรีบไปเผื่อจะทันบ้าง ระหว่างทางเจอน้องหยาด เจอคุณพี่สาวของพี่อ่ำที่เป็นนางแบบ หนูรีบขึ้นไปแต่ก็ไม่ทันน้องเคียวอยู่ดี จากนั้นน้องบอกว่าตอนเช้ามีรับลงทะเบียนไปแล้วร้อยกว่าคน ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นอ่ะ ก็ไหนพี่เค้ายืนยันว่ายังไงก็ 4 โมงไง ไรฟะ จากนั้นก็ไปต่อแถว เสียวจะไม่ได้มากๆ เพราะตอนเช้าร้อยกว่า แล้วเค้ารับแค่ 280 คนก็น่าจะเหลืออีกประมาณ 100 คน แต่หนูก็ทันได้บัตรและยังได้เจอรุ่นพี่รุ่นน้องในบอร์ดอีกหลายคน ซึ่งนิสัยน่ารักกันทั้งนั้นเลย ระหว่างที่เรานั่งรอก็มีการถ่ายรูปพูดคุยนั่งกันตั้งแต่ 5 โมง ประมาณใกล้ๆทุ่มนึงเค้าก็เปิดให้เข้างานซึ่งเข้าได้ทั้งหมด ทั้งมีบัตรและคนไม่มีบัตร พระเจ้าจอร์จ แล้วตูเสียตังค์จองตั๋วทำไมเนี่ย จริงๆหนูก็แอบคิดอยู่ว่าน่าจะได้ดูกันหมด แต่ว่าอย่างนี้ถ้าคิดดูให้ดีๆ คนที่เค้ารีบมารอ คนที่เสียตังค์ซื้อตั๋วรีบมาต่อคิวจองบัตรก็แย่ดิ หลายคนที่พอรู้ว่าใครๆก็เข้าได้ ถึงกะด่าแล้วก็กลับทันที หนูไม่รู้จะว่ายังไง ได้แต่ยืนมองหน้าพี่ๆที่มาด้วยกัน ซึ่งพี่ๆเทคแคร์หนูดีมากๆเลย เรียกหนูให้มายืนตรงมุมดีๆ ซึ่งต้องเรียกว่าซอกถึงจะถูก สุดยอดมากๆ คนเพียบก่อน 1 ทุ่มพิธีกรก็เริ่มประกาศตารางน้องเคียว 1 ทุ่มให้สัมภาษณ์สื่อทีวี 1 ทุ่มครึ่งเป็นหนังสือและเว็บ โอ้วพระเจ้า ตายแน่ๆ ทำไงดีเนี่ยตูต้องยืนยันสองทุ่ม แต่เวลาชั่วโมงนึงก็ไม่นานนักเพราะได้คุยกะคนตั้งหลายคน นิสัยดีกันทั้งนั้น มีป้าคนนึงอายุ 52 มา wallpaper โทรศัพท์เป็นรูปเรนกะน้องเคียวจากเรื่อง Full house ซึ่งตรงหน้าน้องเคียวตัดต่อเป็นหน้าแกแทนทำเอาหนูถึงกะหน้ามืด สงสารเรนจับใจ แกก็บอกว่าเพิ่งจะไปตามดูเรนมาเหมือนกัน เอากะแกดิ งานนี้งานเดียวหนูก็แย่แล้วนะเนี่ย ซึ่งน้องๆแต่ละคนก็บอกว่าให้ช่วยถ่ายผู้ชายคนนู้นที คนนี้ที จนน้องเคียวออกมา ซึ่งก็มองไม่เห็นตามเคย ซึ่งทันทีที่เธอผ่านหน้าหนู หนูก็ถึงกะอึ้ง ส่วนคนอื่นๆก็พูดประมาณว่าโห สวยมากๆเลย ซึ่งมันก็จริง หนูจำไม่ได้เลยว่าเคยเห็นคนสวยกว่านี้ ระหว่างนั้นหนูก็มัวแต่ตกตะลึงสติสตังไม่อยู่กะเนื้อกะตัว ยืนถือ Handy cam มองก็แทบไม่เห็น ต้องชูจั๊กกะแร้สุดๆ ถึงจะเห็น ระหว่างนั้นก็มองน้องเคียวไปด้วย โหมองตัวจริงดีกว่า สวยกว่าในกล้องเยอะมากๆ ระหว่างที่มองตัวจริง กล้องก็จะถ่ายขา ถ่ายพุงอะไรไปเรื่อยเปื่อยนึกได้ก็จะหันไปจับกล้องซักรอบนึงเป็นอย่างเงี้ยจนกระทั่งน้องเคียวกลับ ซึ่งตอนแรกตกลงกันว่าไม่ไปโรงแรมแล้ว จะไปดอนเมืองเลย ทำไปทำมาก็ตามไปโรงแรมกัน ยืนตื่นเต้นกันมากๆ หนูก็ดันเสร่อไปรอทางเข้าด้านบน จริงๆเค้าอยู่กันด้านล่าง พอลงมาก็ยืนคุยกันบอกน้องเคียวยังไม่มา จนซักพักคนเฝ้าประตูเดินมาบอกว่าเข้าไปแล้ว หนูเลยรอกันจนออกมาซึ่งก็ 4 ทุ่มพอดี ปรกติเค้าจะไม่ให้ถ่ายรูป น้องเคียวใส่เสื้อลายขวางเดินออกมากินน้ำอยู่พอหันมาเห็นพวกหนู(มีกันอยู่ 8 คน) เธอก็รีบเอาขวดน้ำลง พร้อมทั้งยิ้มและโบกมือให้พวกหนูถ่ายรูปอีกต่างหาก หนูที่ตั้งใจจะแอบถ่ายได้แต่ถือ Handy cam อึ้งรับประทาน แถมแบตยังมาหมดอีกต่างหาก ซวยจริงๆ น้องเคียวขึ้นรถไปแต่รถยังไม่ออกพวกหนูก็เดินวนกันรอบๆ รถ ซักพักหนูก็ยืนอยู่ฝั่งผู้จัดการพอเพ่งเข้าไปในรถซึ่งมีม่านบังแดดบังอยู่ก็เห็นน้องเคียวโบกมือให้จากในรถ ซักพักผู้ช่วยผู้จัดการก็ดึงม่านลงให้พวกหนูเห็นน้องเคียวชัดๆ หนูได้แต่ยืนตกใจมองหน้าน้องเคียว เพราะมันใกล้มากๆ ซักพักเค้าก็เปิดกระจกรถให้ถ่ายรูปอีกต่างหาก หนูถ่ายได้สองรูปก็เอาเวลาไปคุยกะน้องเคียวแทนซึ่งแต่ละคนก็จะบอกรัก บอกสวัสดี บอกขอบคุณเป็นภาษาเกาหลี แต่หนูนึกไรไม่ออก บอกว่า See you later กะ Thank you very much ซึ่งหนูตั้งใจจะบอกน้องเคียวกะคุณผู้ช่วยที่อุตส่าห์เปิดกระจกให้ ซึ่งน้องเคียวก็พยักหน้ารับซะด้วยสิ นิสัยดีมากๆเลยโบกมือให้พวกหนูฟังที่พวกหนูพูด พยักหน้ารับที่ชวนให้กลับมาอีกรอบ จนกระทั่งรถออกไป หนูก็ได้แต่นั่งรถเมล์กลับบ้าน น้ำตาพาลจะไหล เพราะไม่คิดว่าเธอจะนิสัยดีอย่างนี้ เพราะหนูได้ยินข่าวไม่ค่อยดีเกี่ยวกะเธอ ประมาณว่าขี้วีน ส่วนเรื่องที่ว่าเธอเรื่องมาก สต๊าฟบอกว่าไม่หรอก มีแต่ผู้จัดการนั่นแหละ ก็คงจริงผู้จัดการผู้ชายโคตรดุเลย แต่ก็ใจดีนะ ในกลุ่มหนูมีคนเอาของขวัญมาด้วย แต่ก็เข้าไม่ถึงน้องเคียวกะแตฮุนเลยฝากให้ PR เอาไปให้ ผู้จัดการแกก็ถือเดินไปเดินมา เค้าได้แต่บอกว่าแค่นี้ก็พอใจแล้ว

ระหว่างกลับบ้านก็มีกลุ่มแฟนๆอีกกลุ่มนึงโทรมาขอเบอร์ PR จากหนูบอกจะไปดอนเมือง ซึ่งสุดท้ายเค้าก็บอกว่ามัวแต่เดินตามทีมงาน เค้าบอกว่าน้องเคียวเข้าไปแล้ว เพื่อนหนูเจ้าของกล้องก็ได้แต่ด่าหนูว่ามือไม่นิ่งเหมือนตอนจีฮอนมา ก็แน่ล่ะ ตอนจีฮอนมาชั้นอยู่หน้าสุดนี่หว่า คนก็ไม่เบียดกันขนาดนี้ กลับบ้านไปแล้วหนูก็ยังฝันถึงน้องเคียวต่ออีกสามวัน คงจะเพราะเครียดเรื่องกลัวมองไม่เห็น กลัวไปไม่ทันไรเงี้ย แต่ตอนนี้ก็ไม่ฝันถึงละ ค่อยยังชั่วหน่อย ใครได้ไปเอารูปมาแบ่งกันมั่งเน้อ

อันนี้ที่บอกว่าเปิดกระจกให้ถ่ายรูปอ่ะ น่ารักจริงๆ

อันนี้ Exclusive หน้าโรงแรมจ้าคืนวันกลับ