Entertain

หมอเจมส์ เฮอร์เรียต

posted on 13 May 2005 13:05 by uregus  in Entertain

หลายคนคงสงสัยหมอคนนี้คือใครกันแน่ มีความสำคัญยังไง หมอคนนี้เป็นสัตวแพทย์ค่ะ และก็เป็นนักเขียนด้วย เจมส์ เฮอร์เรียตเป็นนามปากกาถึงแม้หลายคนจะไม่เคยอ่านแต่ก็แนะนำให้อ่านกันนะคะ หนังสือของหมอคนนี้เป็นหนังสือที่วางอยู่บนหัวนอนหนูเลยนะ ไม่ได้เวอร์

James Herriot

หนังสือที่หมอเจมส์เขียนเป็นเหตุผลที่ทำให้หนูเลือกสัตวแพทย์รวดเดียว 4 คณะแบบไม่ฟังใครจนโดนทั้งครอบครัวรุมด่าจึงต้องเปลี่ยนคณะบแต่ยังไงก็ขอสัตวแพทย์ไว้ด้วยละกันนะ ด้วยเหตุผลที่หนูไม่มีพี่น้องเลย เอ๊ะ ไหนคราวที่แล้วบอกมีพี่ ก็เป็นพี่น้องคนละแม่น่ะค่ะ หนูก็อยู่กะแม่หนูเค้าก็อยู่กะแม่เค้า(แม่ใหญ่) ซึ่งปัจจุบันก็ยังเป็นเช่นนั้นอยู่ แม่หนูเลยเลี้ยงหมาให้คอยดูแลหนู(งงๆมะ) คือหมาตัวแรกตั้งแต่หนูจำความได้น่ะมันดุมาก ชื่อโดเรมอน มันจะตามหนูไปทุกที่ ซึ่งหนูตัวเล็กมากถูกแกล้งตลอด มันก็จะกัดเด็กที่มาแกล้งหนู รวมทั้งกัดหนูด้วย (ไอ้หมาประสาท) ตอนกลางวันถ้าหนูนอนกลางวัน มันจะขึ้นไปนอนบนบ้าน พอมันได้ยินเสียงหนูตื่นมันก็จะลงมาดูว่าหนูจะไปไหน แล้วก็จะตามไป (คอยกัดตูกะเพื่อน)ส่วนตอนกลางคืนไม่ว่าจะเป็นยังไงหนาวร้อนแค่ไหนมันก็จะนอนหน้าบ้านไม่เคยเข้ามาในบ้านเลย จนกระทั่งวันนึงมันเมื่อแม่เปิดประตูบ้านมามันก็หายไป หนูจำไม่ได้ว่าตอนนั้นหนูรู้สึกยังไงรู้แต่ว่าไม่มีหมาตัวไหนที่จะมาเดินตามหนูอีกแล้ว หนูซึ่งคลุกคลีอยู่กับหมามาตลอดชีวิต เวลาพาหมาไปหาหมอ (ซึ่งนานๆจะรักษาหมาหนูได้ซักที) หนูก็จะนึกสงสัยว่านี่เค้าทำอะไรไม่ได้เลยเหรอทำไมหมาหนูถึงตาย การพาไปหาหมอไม่ได้ช่วยอะไรเลยเหรอ จนหนูขึ้นม.4 ไปอยู่หอก็ได้เจอวรรณกรรมเด็ก พออยู่ว่างๆเหงาๆก็หยิบมาอ่าน เออ ก็ไม่ได้เด็กมากนี่นา อ่านได้สนุกด้วย ก็คิดว่าอืมอ่านหนังสืออย่างนี้ก็ดีนี่นา ใช้ได้เห็นทีต้องไปซื้อมาอ่านบ้าง พอไปถึงร้านหนังสือ โอวมายจ๊อด จะอ่านอะไรดีล่ะเนี่ย แต่ก็คิดว่าวรรณกรรมเด็กคงดีหมดทุกเรื่องแหละน่า ก็เหลือบไปเห็นหนังสือที่ปกเป็นการ์ตูนผู้ชายฝรั่งงัดข้อกับวัวอยู่ ชื่อเรื่อง "หมอหัวเราะ" ก็ติดใจทันที ไม่ใช่วรรณกรรมเด็กก็ไม่เป็นไรน่ะ พอเปิดมาปรากฎว่าเป็นเรื่องของสัตวแพทย์ที่ไปรักษาสัตว์ในฟาร์มของมณฑลยอร์กเช่อร์ ประเทศอังกฤษ อืมน่าสนใจเหมือนกันนะ ก็เลยซื้อมา ผลคือติดงอมแงม ต้องไปซื้อมาอ่านอีกจนครบชุด ซึ่งมีอยู่แค่ 4 เล่มเอง น้อยเกินไป หนังสือของแกเป็นหนังสือที่อ่านแล้วสบายใจมาก มุขตลกอะไรก็ไม่ค่อยมีหรอก เรื่องส่วนใหญ่จะจบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง อ่านแล้วก็รู้สึกว่าหมอแกเป็นคนดี และเป็นคนธรรมดาคนนึง ระหว่างที่อ่านก็ตัดสินใจว่าตัวเองจะต้องเป็นสัตวแพทย์ให้ได้ เพื่อที่ว่าจะได้รักษาหมาตัวเองได้ ไม่ต้องง้อคนอื่น จะได้รู้ไปเลยว่าทำไมรักษาทีไรมันถึงไม่รอดซักที จนกระทั่งเอนท์ (เรื่องมันก็เป็นอย่างที่ได้อ่านกันไป) ก็ไม่ได้เป็นสัตวแพทย์ แถมหนำซ้ำพอมันทำงานก็ขนหนังสือกลับบ้านช่วงที่ยังหางานไม่ได้นั้น หมอเจมส์ของหนูก็ได้เป็นอาหารปลวกไปเรียบร้อย ซึ่งจนป่านนี้หนูยังไม่สามารถหาหนังสือกลับมาได้ครบเลย TT_TT เรื่องมันเศร้า ตอนแรกที่อ่านหมอเจมส์จบแล้วนั้น ก็ไปซื้อหนังสือเรื่องอื่นมาอ่านต่อ แต่ก็ได้รู้ว่าหนังสือไม่ได้ถูกใจเราไปหมดทุกเล่ม ฉะนั้นจึงเหลือแต่หมอเจมส์เท่านั้นที่ดิชั้นคู่ควร

ถึงตอนนี้หนูจะได้แค่นั่งเขียนนั่งบั๊คโปรแกรมไปวันๆ แต่อนาคตหนูก็จะไปทำฟาร์มรีดนมวัวล่ะค่ะ ถ้าบางคนแกไม่ไปประกวดมิสทิฟฟานี่แล้วทิ้งหนูไปซะก่อนน่ะนะในหนังสือหมอแกโดนวัวถีบโดนม้าเตะใส่สารพัดจะโดนแต่หนูไม่กลัวหรอกค่ะ นี่ก็ว่าจะไปจองรอบจับนมวัวที่ฟาร์มโชคชัยซักหน่อย แต่ไม่มีรถน่ะค่ะ ไม่งั้นล่ะก็ได้รีดนมวัวแน่ๆ

ขำๆ กับลำน้ำเข็ก

posted on 08 Sep 2005 10:21 by uregus  in Entertain

ไม่ได้อัพบล๊อคมาตั้งนานเพราะไม่มีเรื่องจะเมาท์เลย แต่พอดีเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาเพิ่งจะไปล่องแก่งที่ลำน้ำเข็กมาสนุกดี ตอนเห็นในรูปนึกว่าจะน่ากลัวพอไปแล้วไม่น่ากลัวอย่างที่คิด แต่ปวดแขนตอนพายเรือจริงๆ ล่องอยู่เกือบ 3 ชั่วโมงแน่ะ ทิวทัศน์ก็ไม่สวยเท่าไหร่เห็นว่าคราวหน้าจะไปน้ำหว้ากัน สงสัยบ้านพวกพี่แกผลิตแบงค์ แต่ก็อยากไปอยู่ดี


ทริปนี้จัดขึ้นเนื่องจากลูกพี่หนูแกงอนแฟนแกที่จัดทริปไปเที่ยวหัวหินแล้วไม่ให้แกไปเนื่องจากรถเต็ม พวกหนูจึงคิดกันว่าจะไปไหนดีและก็ได้ความว่าไปล่องแก่ง รวบรวมผู้คนได้ 10 คน ขอใช้ชื่อตามนี้

1.ลูกพี่

2.แฟนลูกพี่

3.เดี๊ยนเอง

4.นิดหน่อย

5.เกย์เฒ่า

6.นังซัพพอร์ต

7.พี่หล่อ

8.พี่สวย

9.ป้าอ้วน

10.คางคก

แฟนลูกพี่หนูก็ไปด้วยเนื่องจากทริปแกยุบ พอหนูไปแซวแกลูกพี่หนูมีการแก้ตัวแทนว่าถ้าไม่มีพี่เค้าก็ไม่มีทริปนี้เลยนะ อ๋อเหรอ ทีตอนแรกล่ะทำงอน เราออกเดินทางกันตอนตี 1 ของวันเสาร์พร้อมกับเตรียมเงินไปกันคนละประมาณ 2000 ยกเว้นหนูกะนิดหน่อยที่ไปกันอย่างมีความสุขโดยไม่จ่ายตังและเกือบโดนถีบลงกลางทาง ตอนแรกๆก็มีคุยกันด่ากัน หลังๆก็เริ่มหลับ โดยมีการแวะเข้าห้องน้ำบ่อยมากๆ ทุก 10 นาทีเลยมั้ง(เวอร์) ซึ่งหนูกะนิดหน่อยไม่ลงไปเลยนอนกันอย่างเดียว พอเริ่มเข้าเขตพิษณุโลกก็เช้าพอดี ทุกคนนั่งดูภูเขาทางฝั่งขวาที่มีหมอกอยู่บนยอดเขาสวยงามมาก ส่วนหนูได้แต่เห็นในฝัน 8.30 น. เราก็มาถึงวังน้ำเย็นรีสอร์ทสถานที่ล่องแก่งของเรา ไปจ่ายตังค์และตกลงใจถ่ายวีซีดีภาพลับยามล่องแก่ง โดยลงได้เพียง 9 คนเท่านั้นเนื่องจากพอเค้าเห็นหุ่นป้าอ้วนแล้วเค้าบอกว่าน้ำมันน้อยเดี๋ยวเรือจะติดแก่ง ตอนที่ไปนี่มีรายการทีวีไปถ่ายทำด้วยนะ พูดไปเดี๋ยวจะกลายเป็นโฆษณาให้เค้า แต่พวกหนูก็ได้เข้ากล้องกันหลายรอบเนื่องจากความประสาทของแต่ละคน เรานั่งรถขึ้นไปต้นน้ำแป๊บเดียวก็ถึง ระหว่างทางก็ทะเลาะกันไปตลอดทาง เมื่อไปถึงเราก็ต้องหัดพายก่อนช่วงนึง ซึ่งไม่ยากเลย

ท้ายสุดนายท้ายก็สั่งให้ลงไปปรับอุณหภูมิในน้ำ เอ้ ลำอื่นก็ไม่เห็นมีใครลงไปเลยนี่หว่า ถึงใจจะสงสัยแต่เราก็เชื่อฟังโดยทั้งลำ 9 คน มีหนูกะนังเกย์เฒ่าที่วางพายแล้วโดดลงน้ำทันที ตูม!!!! *o* โผล่ขึ้นมาจากน้ำก็เห็น...เห็นพวกมันอีก 7 คนนั่งหัวเราะอยู่บนเรือค่ะแล้วตูกะอีเกย์เฒ่าจะลงมาทำไมเนี่ย โง่ไม่ดูกาละเทศะเลย แล้วเค้าก็สาธิตวิธีเอาคนขึ้นจากน้ำเอาหนูนี่แหละสาธิต เวง จากนั้นเมื่อหนูกะเกย์เฒ่าขึ้นเลยได้เราเลยตั้งใจจะจับผู้อาวุโสโยนลงน้ำ(แฟนลูกพี่) แต่แกไหวตัวทันแกจึงโดดหนีลงน้ำไป กร๊าก จากนั้นเราเริ่มพายเรือไปทะเลาะกะลำอื่นโดยสาดน้ำใส่ ซึ่งลำอื่นก็เฮฮาเต็มที่ที่เห็นพวกหนูโดดลงน้ำกัน ซึ่งหนูก็รู้สึกคันๆที่หัวเข่า พอดูก็ปรากฎว่าแพ้น้ำหัวเข่าบวมแดงเลย พี่ๆต่างชื่นชมว่าอย่างเมิงไม่น่าบอบบางนะ แต่หน้าเมิงไม่เห็นเป็นไรเลย หัวเข่าบางกว่าหน้าอีกเออสิ (ตกลงหน้าตูหนามากใช่มะเนี่ย) หลังจากนั้นเราก็เริ่มพายไปแก่งง่ายๆ พายไปทะเลาะกันเองไป ซักพักนังซัพพอร์ตเริ่มไม่พอใจบอกว่าไม่เห็นยากเลย ไม่เปียกน้ำซักที พวกหนูเกือบทั้งลำจึงวางพายแล้ววิ่งกันไปรุมถีบมัน แต่มันไม่ยอมหล่นค่ะ เกาะเชือกแน่นตามที่พี่เค้าสอน หน้าด้านมากแต่สุดท้ายมือหรือจะชนะเท้าได้ พวกเราก็ถีบมันลงไปได้สำเร็จ และพายเรือหนีมัน โดยมันก็ว่ายน้ำตาม หลังจากนั้นเราก็ได้มุก พอเห็นใครเผลอเราก็จะรวมหัวกันหันไปถีบมันทันที บางทีอยู่ๆก็จับคู่โดดกันลงไปเอง ก็ได้ว่ายน้ำตามล่ะค่ะ ทิวทัศน์รอบๆก็ล้วนแล้วแต่งดงามแสดงถึงระดับน้ำก่อนหน้านี้ได้เป็นอย่างดีตามขยะที่ติดอยู่ตามกิ่งไม้ เช่นเสื้อในเป็นต้น (มันมาอยู่นี่ได้ไงฟะ) โยนไกลหน้าดู กร๊าก การพายช่วงแรกเป็นที่งดงามยิ่งนัก นังซัพพอร์ตพายเหมือนอยู่ในขบวนพยุหยาตรา ช้ามาก มันบอกมันเอาคุณภาพไม่เอาเร็ว เราได้ออกเป็นลำสุดท้าย แต่ความบ้าพลังของพวกเราก็แซงลำอื่นๆจนขึ้นเป็นที่หนึ่งจนได้ จนนายท้ายบอกว่าจะพาไปแข่งเรือยาว แต่เนื่องจากพวกเรามีงานทำกันแล้วจึงไม่สนใจคำทาบทามของแก เมื่อไปถึงจุดพักระหว่างทาง พวกรายการทีวีเค้าก็ขึ้นไปถ่ายต้นไม้ใบหญ้ากันส่วนพวกเราก็ลงน้ำไปให้น้ำพัดกัน หนูซึ่งว่ายน้ำไม่แข็งก็หวาดๆอยู่เหมือนกัน โดยเดินทวนน้ำขึ้นไปแล้วให้น้ำพัด แต่เนื่องจากน้ำหนักตัวที่เบาของหนูทำให้โดนพัดไปไกลจากคนอื่น พยายามว่ายทวนน้ำขึ้นมาก็ไม่คืบหน้าได้แต่คืบหลัง พยายามจับมือนังเกย์เฒ่าก็จับไม่ถึง จำได้ว่าเห็นหลายคนเหมือนกันที่พยายามช่วย สุดท้ายก็ว่ายไปจับนังเกย์เฒ่าได้ และน้ำไม่แรงแล้ว เราก็ค่อยๆกระดืบๆไป แต่เนื่องจากต้องว่ายทวนน้ำตะกี้นี้ทำให้หมดแรง ไม่มีแรงเหลือบไปเห็นลูกพี่สุดสวยกะลังว่ายน้ำเข้าฝั่งอยู่ โอ้สวรรค์ช่างเมตตา หนูรีบกระดืบตัวไปจับชูชีพแกไว้ แกแรงดีมากเลยค่ะ ว่ายพาหนูไปได้ซักครู่แกก็หมดแรง และคงรู้สึกว่าน้ำก็ไม่แรงทำไมว่ายไม่ค่อยไป แกก็กระดืบใหญ่เลย ก็ไม่ไปอ่ะค่ะ หนูก็จับแกไม่ยอมปล่อย แกก็ไม่รู้ตัวว่าหนูเกาะแกอยู่ (เลว) จนมีคนมาช่วยแกกะหนู หนูก็รีบเอาหน้าทันที ช่วยพี่เค้าก่อนเลยค่ะ ช่วยพี่เค้าก่อนเลย ไม่ต้องเป็นห่วงหนู (เพราะตูรอดแน่) หลายคนก็ช่วยกันดึงแกโดยมีหนูลอยน้ำตามโดยไม่ต้องออกแรง นอกจากจับชูชีพแกไว้เท่านั้น

พอขึ้นเรือก็เป็นแก่งที่เริ่มยากและพายสนุก หนูเลิกพายและไปนั่งหน้าเรือกะเอามันอย่างเดียวไม่ออกแรง หนูรู้สึกถึงตอนที่เรือหัวทิ่มลงอย่างแรงจากแก่งสูง 2 เมตรพร้อมตัวเองที่ลงมานั่งพับเพียบอยู่ด้านล่าง และข้างหลังที่ลงไปนอนกองกันอยู่จุดเดียว แก่งช่วงนี้เค้าบอกอยู่ในระดับ 3-4-5 สนุกดีแต่มีน้อย พอใกล้จะถึงฝั่งพวกเราก็ตัดสินใจโดดลงน้ำขึ้นจากน้ำก็มาถ่ายรูป ลูกพี่หนูบอกว่าตอนเล่นน้ำหนูบอกว่าให้ช่วยพี่ก่อนน่ะ คิดว่าจะได้โบนัสเหรอจ้ะ เปล่าซะหน่อย หนูแค่เป็นห่วงพี่เฉยๆเองค่ะ (หนูแค่เกาะพี่มาแต่ต้นแค่นั้นเอง)

จากนั้นก็เป็นการตะลอนทัวร์ตามที่ต่างๆ ในพิษณุโลกและเพชรบูรณ์ ก็สวยดีเสียอยู่อย่างเดียวตรงพวกเราที่มาเที่ยวกันง่วงไปหน่อย เลยไม่ค่อยอยู่ในมู้ดที่จะกินลมชมวิวซะเท่าไหร่ ฝนก็ตกเป็นพักๆด้วย จริงๆถ่ายวิดีโอมาด้วยเป็นช่วงๆ ตลกมากแต่ไม่ค่อยชัด ว่างๆก็ไปเที่ยวกันนะจ้ะ

หึหึหึ น่ารักมากค่ะ แอบดูวันที่อัพบล๊อคครั้งสุดท้ายอยู่ในเดือนนี้ซะด้วยแฮะ นึกว่าจะเดือนละครั้งซะแล้ว มีเรื่องจะอัพตั้งเยอะแยะเลยนะ แต่ว่า....เอาเรื่องไรก่อนดี เนื่องด้วยเวลาที่มีจำกัดเอาเป็นว่าเมาท์เรื่องซีรี่ส์ที่ชอบละกัน อ๊ะๆ อย่าเพิ่งหมั่นไส้ว่าทำไมต้อง'แดะเรียกว่าซีรีส์ด้วยนะ เหอะๆ ก็เห็นเค้าเรียกงี้นี่นา มาเล่าให้ฟังซัก 3 เรื่องละกัน


เรื่องแรกเลยถ้าใครดู HBO คงรู้จักดี Sex and the City เรื่องราวของ 4 สาวเพื่อนรักซึ่งอายุอานามก็มากโขอยู่ แต่ก็ยังตามหาความรักกันอย่างหน้ามืด ชื่อเรื่องก็บอกอยู่แล้วว่าเป็นเรื่อง Sex ด้วยแต่ก็ไม่ใช่หนังโป๊หรือติดเรตแต่อย่างใด เป็นซีรี่ส์ที่ดูแล้วก็พอจะเอามาใช้ในชีวิตประจำวันได้ บางเคสนะทำหมดนี่ติดเรตแหงๆ การดำเนินชีวิตสำหรับผู้ที่มีคู่ หรือคนที่เป็นแฟนกัน เรื่องนี้ตอนใกล้จะจบก็ทำได้ดี

เรียงจากซ้ายไปขวา

-ชาร์ล็อตหญิงสาวที่เพอร์เฟคเหลือเกินทั้งหน้าตาและตระกูล แต่คนเราย่อมไม่ได้เพอร์เฟคไปซะทุกอย่าง แต่ในเรื่องนี้เธอเป็นตัวแทนที่จะบอกเราได้ว่า ยังมีสิ่งอื่นที่เราควรจะทุ่มเทให้

-แครี่ผู้หญิงเก่งที่ทำงานเป็นนักเขียน เธอเป็นตัวเอกของเรื่องนี้เป็นผู้เล่าเรื่องของทุกคนผ่านข้อเขียนของเธอ เธอมีคนรักหลายคน แต่ด้วยความเก่งความฉลาดของเธอก็ทำให้ผู้ชายบางคนก็ทนไม่ได้

-มิแรนด้าทนายความแม่ลูกติดชีวิตของเธอคนนี้ดราม่ามากๆ ทั้งที่ชีวิตของอีก 3 คนออกจะฮา เธอมีลูกและต้องเลิกกับพ่อของเด็ก ซึ่งเรื่องของเธอก็คือไม่ว่าจะคบกับใครเธอก็ยังรักพ่อของลูกเธออยู่ และเค้าและเธอก็มีเวรผลัดกันเลี้ยงลูก จะว่าไปเรื่องของเธอก็ฮาเหมือนกันเพราะเค้าคนนั้นก็มีแฟนใหม่ซะแล้วนี่สิ

-คนสุดท้ายคนที่หนูชอบที่สุดในเรื่อง ประชาสัมพันธ์สาวเก่ง ซาแมนต้า ยัยนี่ต้องบอกว่าเป็นผู้หญิงที่หื่นมากเธอชอบสัมพันธ์แบบชั่วครั้งชั่วคราวแล้วก็ค่อนข้างจะไม่เลือกสถานที่ซะด้วย - -" แต่ละเรื่องที่หล่อนทำนี่สุดๆอย่าให้พูดดีกว่าเพราะมันจะไม่ผ่านเซนเซอร์ แต่สุดท้ายเธอก็พบกับรักแท้ของเด็กหนุ่มนักแสดงที่เธอช่วยดันเค้า และอีกอย่างนึงที่เลวร้ายสำหรับเธอเหลือเกิน

เรื่องต่อไปเลยดีกว่า

House ถึงปรกติจะแปลว่าบ้านแต่นี่ไม่ได้หมายถึงบ้านแน่นอน เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งกับหมอเฮ้าส์และทีมวินิจฉัยของเค้าซึ่งทำหน้าที่วินิจฉัยโรคที่หมอคนอื่นไม่สามารถวินิจฉัยได้ ก็รอดมั่งตายมั่งอ่ะนะ เรื่องนี้เพิ่งจะฉายทาง AXN ได้ไม่นาน แต่หมอขาพิการคนนี้ก็เก่งซะจนเหลือเชื่อทั้งด้านการรักษาโรคและการยั่วยุอารมณ์

แพทย์ในทีมก็มีอดีตแปลกๆกันไปบ้าง หมอคนสวยคนนึงในทีมที่ไม่อยากให้คนอื่นมองแค่หน้าตาของเธอและมองข้ามคำแนะนำของเธอไป (โถน่าสงสาร ปมด้อยเหมือนหนูเล๊ย) หมอผิวดำคนนึงที่ตั้งอกตั้งใจรักษาคนไข้จนขัดใจกับเฮาส์บ่อยๆ หมอหน้าหล่อแต่ความสามารถออกจะจำกัดจำเขี่ยและเริ่มที่จะ....

เปลี่ยนเรื่องดีกว่าเอาเป็นเรื่องไรดีหว่า

เรื่องนี้ละกัน numb3rs ของ AXN เป็นเรื่องของหน่วยงานสืบสวนที่ต้องสืบสวนเรื่องราวต่างๆตามเรื่องตามราวแต่จะต่างจาก CSI ตรงที่เรื่องนี้จะเป็นการสืบสวนเรื่องต่างๆของพี่น้องสองคน ทีได้กลับมาร่วมงานกัน

คนน้องชาร์ลีนั้นก็เก่งคณิตศาสตร์เหลือเกินและใช้คณิตศาสตร์เป็นแนวทางในการสืบสวน (ตอนหนูเรียนไม่เห็นจะรู้เลยว่าทำยังงี้ได้) พี่ชายดอนที่มีอดีตที่ต้องแยกจากกับคนรักและคู่หูอีกสองคนซึ่งคนที่ถูกใจที่สุดก็คือเทอรี่(คนขวาสุด) ซึ่งเธอเป็นคนอยากรู้อยากเห็นแต่ดันได้มาจับคู่กับคนเงียบๆ (หนุ่มผิวดำนั่นล่ะ) และเธอก็ตลกหน้าตายซะด้วยสิ

หมดแล้วล่ะ นี่ก็ยาวมากแล้วหลายคนก็คงเคยดูมาบ้างแล้ว หลายคนก็ยังไม่เคยดู ก็ลองหามาดูกันนะจ๊ะซีรีส์ดีๆก็อยากแนะนำ