In my memory of Romclub

posted on 14 Jan 2007 23:27 by uregus in Life

เนื่องจากโครงการที่เกิดขึ้นจากการตกลงกันของหนูกะตาเฮียในคืนนึงระหว่างที่เราคุย MSN กันจึงเกิด Blog นี้ขึ้นมา หน้าที่ของตาเฮียคือแจ้งข่าวน่ายินดีนี้แก่ไจแอนท์ให้อัพด้วย แต่หนูดันเป็นคนสุดท้ายที่กว่าจะว่างมาอัพก็สายเอาป่านนี้ เป็นประวัติความสัมพันธ์อันยาวนานของหนูกับคนอีกสองคนที่ดำเนินมานานเกือบ 4 ปีแล้วค่ะ

กลางดึกคืนหนึ่งที่ห้องคอมพิวเตอร์มหาวิทยาลัยชื่อดังย่านฝั่งธนฯ

"น้องๆ นั่นมันสึบาสะนี่"

"ครับพี่" น้องผู้ชายหันมาตอบทำหน้าเจี๋ยมเจี๊ยมเมื่อหันมาเจอรุ่นพี่ในภาคยืนกอดอกมองอยู่ แน่ล่ะ ห้องนี้เป็นห้องคอมประจำมหาวิทยาลัยไว้ทำงาน ใครให้แกมานั่งเล่นเกมวะ

"ขอพี่มั่งดิ พี่ชอบมากเลย" น้องงงอยู่แป๊บนึงแต่ก็เซฟเกมใส่แผ่นดิสก์ที่หนูยื่นให้ก่อนจะเขียนเว็บที่ไว้โหลดไว้ให้อีกสองสามที่ นั่นก็เป็นครั้งแรกที่หนูได้รู้ว่ามี Emulator และ Rom อยู่ในโลก

..............................................

ไม่กี่ปีต่อมาเมื่อเรียนจบ ที่โรงงานใหญ่โตมากๆ แห่งหนึ่งขณะที่หนูกะลังใช้เจ้าคุนิโอะคุงซัดอยู่กะบอส เพื่อนคนนึงก็วิ่งมา

"กัสๆ พี่ก๋อยเค้าเล่นนารุโตะอยู่อ่ะ"

"อือ แล้วไง" หนูยังซัดกะบอสอยู่ คุนิโอะภาค SNES นี่ตัวดูยาวๆ ผิดกะภาค NES มากๆ เลย

"แกมีเปล่า"

"เดี๋ยวก็มี" หนูตอบไม่สนใจ

.................................................

"ปรกติกัสโหลดเกมจากไหนอ่ะ"

"ก็เรื่อยๆ อ่ะค่ะ อยากเล่นเกมไหนก็ค่อยไปหา"

"พี่โหลดจากเว็บนี้อ่ะ เกมเค้าใหม่นะ อัพทุกวัน" พี่ก๋อยบอกพลางเปิดให้ดู หนูก้มตัวไปดู

"อ่า..........................WWW.ROMCLUB.COM หรอคะ ไม่รู้จักมาก่อนเลยค่ะ เดี๋ยวหนูจะลองเข้าดู" ถึงจะตอบไปอย่างนั้นแต่ก็ไม่ได้เข้าหรอก ก็ตอนนั้นไม่ค่อยชอบเล่น GBA เท่าไหร่

"เอ่อ..กัส ถ้ากัสจะโหลดก็ช่วยแชร์ให้พี่ด้วยได้มั้ยอ่ะ พี่ขี้เกียจโหลด โหลดเป็นใช่มั้ย"

"เป็นค่ะ"

"เออ ก็ใส่ Password ตามที่ Web master บอกไว้น่ะแหละ แต่...." พี่ก๋อยเงียบไปแป๊บนึง

"Web master เค้าออกจะคลั่งซูฉีไปหน่อยนะ มันก็เลย..." พี่ก๋อยพูดอายๆ หนูเห็นไปมองจอที่บอก Password ก็พอจะเข้าใจที่พี่แกบอก

"อ๋อ เข้าใจแล้วค่ะ แล้วทำไมพี่ต้องอายด้วยล่ะ"

...............................................

วันนึงขณะว่างจัด หนูนั่งหารอมเก่าๆ ของ GBA มาเล่นนั่งเปิดดูกระทู้มันทุกกระทู้ในบอร์ดเจออยู่กระทู้นึงที่ไม่ว่ากี่ครั้งชื่อนี้ก็ดึงความสนใจของหนูได้ทุกครั้ง Britney dance beat

ไม่ใช่ไม่รู้ว่าเกมประมาณนี้มักจะทำออกมาได้ห่วย แต่หนูชอบเธอคนนี้มากเกินกว่าจะสนใจเรื่องพวกนั้น พอกดลิ้งค์ อ้าว!!! เวร ไม่เห็นจะได้เลย

"เกมนี้ดาวน์โหลดไม่เห็นได้เลยค่ะ"

ร้อยวันพันปีไม่เคยโพสเอาแต่โหลดอย่างเดียว แต่เพราะเกมนี้เกมเดียวที่ไม่สามารถปล่อยผ่านไปได้

วันต่อมาพอมาเปิดดูกระทู้เดิม เห!!! Web master เข้ามาตอบแล้วอ่ะ แหม ใส่ใจดีวุ้ยกระทู้อยู่ด้านหลังแท้ๆ ยังเจออีก (ตอนนั้นโง่ค่ะ ไม่รู้ว่าถ้าโพสปุ๊บกระทู้มันจะเด้งมาอยู่หน้าแรก) หาลิ้งค์มาให้กี่อันก็โหลดไม่ได้เพราะบริษัทบล๊อคเพียบแต่ในที่สุด Web master ก็พยายามจนสำเร็จ เห็นใจในความพยายามจริงๆ ไม่รู้ทำไมต้องใส่ใจขนาดนั้น

จากนั้นก็มีกิจกรรมต่างๆ เพิ่มขึ้น ทำให้ได้เห็นความสามารถของ Web master อย่างการเพิ่มเกม RPG ในบอร์ดซึ่งเน็ตที่บริษัทหนูช้าเลยเล่นไม่ได้ (แป่ว) Recs หรือ Pay it forword การส่งต่อแผ่นรอมของเครื่องต่างๆ การฮั้วกันของหนูกับตา Web master ในการต่อคิวแผ่น อิอิ หลังจากนั้นหนูก็สถิตอยู่ในบอร์ด Romclub เรื่อยมา นี่แหละ ครั้งแรกของหนูกะตา Web master Toncrub ที่ใส่ใจสมาชิกซะเหลือเกิน

ตอนนั้นหนูเกือบจะเป็นผู้หญิงคนเดียวในบอร์ด บางคนเห็นหนู Reply กระทู้ด้วยคำว่าค่ะ ก็ทักว่าเป็นผู้หญิงหรอ จับได้แล้ว จับไรได้อ่ะ ไม่ได้ปิดบังซะหน่อยเข้าใจค่ะว่าแปลกที่ผู้หญิงเล่นเกม แต่พี่สาวหนูมีลูกแล้วยังแย่งลูกเล่นอยู่เลย บอกชื่อไปก็ไม่มีใครเรียก นอกจากคำว่า "ป้า" เรียกกันมาจนทุกวันนี้ บอกให้เรียกโฟกัสก็ไม่มีใครสนใจ แล้วเราก็ได้คุย MSN กัน คุยกันถูกคอดีค่ะตาเฮียทักก่อนตลอดจนพักหลังแกเริ่มงอนว่าหนูไม่ยอมทักแกก่อนมั่ง หนูคุยกับตา Web master บ่อยมากจนทะเลาะกับแฟนตัวเองนับครั้งไม่ถ้วนเพราะหึงจนหน้ามืด(ตอนนี้เป็นอดีตแฟนแล้วค่ะ ปัจจุบันโสด) คุณ Web master ไม่เคยรู้หรอกค่ะว่าหนูทะเลาะกะแฟนเพราะเรื่องตัวเองบ่อยแค่ไหน แต่หนูก็ไม่เลิกคุย อีกอย่างเราคุยกันมาเกือบ 4 ปีแล้วไม่เคยเห็นหน้าหรือแม้แต่เสียงก็ไม่เคยได้ยิน จะไปชอบได้ไงอ่ะ หึงไม่เข้าเรื่อง หนูไม่ค่อยคุยกับคนในแผนกเท่าไหร่คุย MSN ก็ไม่ชอบแต่ไม่รู้ทำไมถึงคุยกับคนบอร์ดนี้ได้สนุกขนาดนี้ ทุกคนคุยกันสุภาพมากๆ ไม่มีใครมากัดกันให้รกลูกตาในบอร์ดนี้ ผิดปรกติวิสัย เพราะบอร์ดอื่นกัดกันมันส์มากเป็นสาเหตุนึงที่ทำให้หนูไม่เคยโพสอะไรถ้าไม่จำเป็น

หนูรู้จักเฮียต้น ไจแอนท์ คุณเต๊ะ คุณ 2D-cannabis คุณ Cloud คุณเก่ง ลูจัง คุณเก๊า คุณเต๋าและอีกเพียบ ทุกคนเก่งๆ เรื่องเกมกันทั้งนั้น ไม่นานนักเว็บก็ปิดตัวลงเพราะ Web master ไม่ค่อยมีเวลาไปจ่ายตังค์เนื่องจากเรียนจบแล้วและได้งานประจำ ถึงบอร์ดจะย้ายไปอยู่ที่นู่นที่นี่แต่สุดท้ายงานเลี้ยงก็ย่อมมีวันเลิกลา แต่เราก็ยังคุยกันอยู่ คุณเต๊ะเราคุยกันเรื่อง Britney คนที่ทำให้หนูต้องเข้ามาวนเวียนอยู่ใน Romclub หายไปนานเลยนะ ไจแอนท์ที่อยู่ๆ ก็เข้ามาคุยกะหนู ผิดกับสมาชิกคนอื่นๆ ของบอร์ดที่ไม่ค่อยกล้าทักหนูเท่าไหร่นัก และตาเฮีย สองคนนี้คุยกันได้ทุกเรื่องและก็ช่วยเหลือหนูได้ทุกเรื่องอีกเช่นกัน

หลังจากเว็บปิดตัวลงเรื่องคุยของเราก็เปลี่ยนจากเกมไปเป็นเรื่องอื่นๆ ทั่วๆ ไป หนูได้รู้จักอะไรต่างๆ นานาเพิ่มขึ้นอีกมากเพราะตาเฮีย แล้วที่เขียน Blog อยู่ทุกวันนี้ก็เพราะตาเฮียอีกแหละ ที่ทุกวันนี้มือถือเป็น N-gage ก็เพราะสองคนนี้อีกเช่นกัน แต่สิ่งที่ดูจะทำให้หนูชอบใจที่สุดก็คือสิ่งนี้

ตาเฮียดูจะว่างจัดหลังจากปิดเว็บไป แกไปติดหนูๆ Berryz อยู่พักนึงก่อนจะทิ้งซูฉีไป จากนั้นก็พยายามมาหลอนหนู ซึ่งหนูรู้จักวงนี้อยู่แล้วจาก Forword mail ริซาโกะจัง เด็กผู้หญิงอายุ 7 ขวบที่สวยสุดๆ เคยตามดูอยู่พักนึงแต่ก็ไม่ได้ติดใจอะไร หนูก็เลยไม่ตกหลุมที่ว่านี้ จากนั้นแกก็แปรพักตร์ไปหาวงใหญ่นามว่า Morning musume ก็มาหลอนหนูโดยการส่งแผ่นมาให้ ซึ่งหนูก็รู้จักอีกแหละ แต่อย่างที่บอกสมาชิกคนสุดท้ายในวงที่หนูรู้จักคือโกะโต มากิ แล้วหนูก็ไม่รู้จักใครหลังจากนั้นอีก พอส่งแผ่นที่มีแต่สมาชิกใหม่มาให้ดูหนูเลยออกอาการเอ๋อๆ แต่ก็ขำดีอ่ะ รู้อยู่ว่า Hello morning มันเล่นๆ กันเลยขอเฮียแกบอกเอาแต่ขำๆ เพราะช่วงนั้นเครียดเรื่องงานมากแล้วก็ขำจริงๆ แต่ก็ยังไม่ตกหลุม ผ่านไปนานจนกระทั่งแผ่น Lot 2 มาถึงทำให้ขำไม่ออกในเมื่อหลุมนี้กว้างไปนิดนึง แถมยังมีหลายหลุม ทั้งมาริ ทั้งชิเงะ ทั้งลูกเต่า ในที่สุดหนูก็พลาดท่าเสียทีให้ Morning musume จนได้ จำไม่ค่อยได้ว่าทำไมตกลึกขนาดนี้แต่ตอนนี้ก็ถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว

ขอบคุณนะคะที่ทำให้หนูมาถึงตรงนี้ได้ ขอบคุณทั้งตาเฮียทั้งไจแอนท์ที่คอยให้คำปรึกษาที่ดีมาตลอดทั้งยังคอยให้กำลังใจอยู่เสมอทั้ง SMS ทั้งเมล์ ทั้งการพูดคุย ถ้าไม่มีสองคนนี้หนูจะมีกำลังใจได้ถึงขนาดนี้รึเปล่า แล้วหนูจะมีเพื่อนที่คุยกันได้เหมือนทุกวันนี้มั้ย คงจะเหงาน่าดูดีใจที่เคยมีเว็บที่ชื่อ Romclub ที่ทำให้เรารู้จักกัน ดีใจที่ถึงเว็บจะจบแต่ความสัมพันธ์ของเราก็ไม่ได้จบลง ขอบคุณที่ทำให้หนูได้รู้จัก Blog รู้จักโปรแกรมหน้าตาแปลกๆ รู้จักว่าผู้ชายก็เป็นอย่างนี้แหละ รู้จัก Berry รู้จัก Morning musume รู้จักชิเงะ ลูกเต่า ยัยเหมียวและไอจัง ขอบคุณนะคะที่ทำให้หนูมีเป้าหมายในชีวิตเพิ่มขึ้น ถึงเว็บจะปิดไปแล้วแต่หนูก็จำได้เป็นอย่างดีว่าสังคมนั้นดีขนาดไหน ขอบคุณอีกรอบ หวังว่าเราจะคบกันอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆ นะคะ ^^


Comment

Comment:

Tweet

อืมตอนนี้หนูก็ตกลงไปหลายหลุมแล้วล่ะค่ะ ...ทั้งหลุมคอนโนะ หลุมชิเงะ หลุม ไอ หลุมริกะ หลุมไอบอน

#5 By Sweet Connie on 2007-01-18 16:42

ขออนุญาติแอดบลอคแล้วนะคะ
(ที่จริงแอดไปแล้วเพิ่งขอ )

ถ้าให้เราเขียนที่มาก็คงเป็น ...
โดนพวกเวปมาสเตอร์บอร์ดมิราเคิ้ลล่อลวงมา

งงๆเหมือนกันมาโผล่ตรงนี้ได้ไง

เห็นในบอร์ดแวบๆ แต่เห็นคุณ uregus คนเดียว
ไม่เคยเห็นคุณต้นโพสเลย

เจอกันในบอร์ดค่ะ

#4 By หมีปริ on 2007-01-17 18:20

ถ้าเปลี่ยนเป็น Takahashi ชั้นคงนั่งโหลดเกมนั้นซ้ำมันทั้งวันอ่ะตัว
ส่วน Sex appeal นี่ไม่รู้อ่ะ คุณมยุราหึงด้วยหรอ ไจแอนท์ทำตัวส่ออ่ะดิ

#3 By uregus on 2007-01-16 22:39

คุณต้นมี sex appeal ครับ
แฟนเก่า ป้า ถึงได้หึง

มยุราก็หึง ด้วยหล่ะ O_o"a
คุณต้นจะดีใจมะเนี้ย ผู้ชายก็หึง ผู้หญิงก็หึง

#2 By Jack on 2007-01-15 10:59

ชั้นก็ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าจะคุยกับหล่อนได้นานขนาดนี้อ่ะ

คนบ้าอะไรไม่รู้ อยู่ๆ ก็โผล่มาโพสต์บอกว่าเกมส์ของบริทโหลดไม่ได้ ทั้งๆ ที่มันก็ไม่ได้สนุกอะไรนักหนาแท้ๆ ติดใจตรงไหนฟะ (สะใจ)

ตอนนั้นชั้นตั้งพาสเวิร์ดอะไรเหรอ
อย่าบอกว่า shuqi นะ
ต๊ายยยย อายหว่ะ
ถ้าตอนนี้เวบยังอยู่
คงเปลี่ยนเป็น takahashi ไม่ก็ Ishikawa แหละ (โอ๊ะ Goto ด้วยนะยะ อย่าลืม)

ผู้ชายก็เป็นงี้แหละ
หมายควายว่าไงยะ

#1 By -: ToncruB :- on 2007-01-14 23:49