คนเห็นผี ภาคนานๆที

posted on 30 Jun 2005 17:34 by uregus in Life

คราวที่แล้วเล่าค้างไว้ถึงตอนย้ายหอมาอยู่ข้างโรงเรียนแล้ว ตอนมาอยู่หอที่ใหม่นี่บอกตรงๆว่าไม่มีอะไรจะเล่าเพราะไม่เคยเจอเลย (ไม่รู้ทำไม) ชีวิตสงบสุขนานทีเดียว จนมาเข้ามหา'ลัยในเมืองหลวงเป็นเวลา 1 ปีก็ยังไม่เจอ จนคิดว่าชีวิตจะได้สุขสันต์จนกระทั่งตอนอยู่ปี 2 เราก็ได้พบกันอีก


เนื่องจากหนูไม่สามารถทนกับกฏและเพื่อนๆของหอในมหา'ลัยได้ หนูจึงได้ย้ายหอ ย้ายไปเรื่อยๆจนกระทั่งครั้งที่ 3 ก็เจอดีเข้าจนได้ คืนนึงที่หนูนอนอ่านหนังสืออยู่ ประมาณตีหนึ่งครึ่งหนูก็นอนอ่านหนังสืออยู่ และคิดว่าสมควรจะนอนได้แล้ว ก็เลยไปปิดไฟที่อยู่ตรงปลายเท้า ทันทีที่ดับไฟ หนูก็มองไปตรงหน้าชั้นใส่เสื้อผ้าที่อยู่ตรงมุมห้อง ก็เห็นเงา(เห็นแต่เงาอีกละ)ของคน(ละมั้ง) นั่งอยู่ตรงหน้าชั้น ชั้นหนูสูงประมาณเมตรนิดๆ แต่คนที่นั่งนั้นสูงกว่าชั้นหนูอีก แต่หนูไม่คิดอะไร ก็คนมันไม่เจอมาตั้งนานแล้วนี่ หนูก็คิดตามประสาคนง่วงนอน (นอนใจ) ว่ามันคงจะเป็นแสงที่เวลาเราปิดไฟเราจะยังเห็นแสงค้างอยู่เป็นเงามืดๆ หลังจากล้มตัวลงนอนหนูก็ห่มผ้าหลับตา ก็คิดว่ามันยังไงกันนะ มันดูไม่เหมือนไฟแฮะ หนูก็เลยหันกลับไปมองที่ตู้! โอ ไม่มีอะไรแล้ว แหมเป็นแสงไฟเข้าตาจริงๆด้วยแฮะ หนูหันกลับมาเตรียมจะนอนต่อ สายตาก็เหลือบไปเห็นตรงปลายเท้าตัวเอง โอ้มายก๊อด ไม่น่าเลยตู เงานั่นอยู่ตรงปลายเท้า คราวนี้มาในท่ายืนค่ะ ต้องยืนตะแคงตัวซะด้วย ขนาดยืนตะแคงตัวแล้วยังเกือบถึงเพดานห้อง ถ้ายืดเต็มๆ สงสัยจะไปโผล่ที่ห้องข้างบนแน่ๆ หนูมองอย่างใจเต้นตึกตัก แล้วก็เลยนอนต่อ แต่เอาผ้าห่มคลุมหัว ใจก็คิดว่าคงเป็นแสงแหละน่า ไม่มีทางเราไม่เจอมา 3 ปีแล้วนะ ซักครู่นึงหนูก็เปิดผ้าห่มออกเพื่อจะดู โอ้มายก๊อด คราวนี้จ๊ะหน้ากันเต็มๆ กร๊ากไม่ใช่อันนี้โม้ย่ะ ยังยืนอยู่ที่เดิม ท่าเดิมค่ะ หนูเลยจ้องจนแน่ใจว่าไม่ใช่แสงค้างตาแน่นอน คราวนี้หนูก็เลยเอาผ้าปิดตาพร้อมกับคิดว่าจะออกจากห้องไปได้ยังไง เพราะเงานั่นอยู่หน้าประตู (ประตูอยู่ปลายเท้า) คราวนี้ตัดสินใจเปิดผ้าอีกครั้ง โอ้พระเจ้าช่วยหายไปแล้ว คราวนี้หนูไม่เสียเวลามองหาแล้วว่าอยู่ที่ไหน หนูคว้ากุญแจห้องแล้ววิ่งออกไปทันที

หนูอยู่คอนโดน่ะค่ะ เพื่อน(สมมตินามตามท้องเรื่องว่านิดหน่อย) อยู่คอนโดเดียวกันแต่อยู่ตึกข้างๆ หนูวิ่งลงลิฟท์ไปที่ตึกข้างๆ แต่เนื่องจากแต่ละตึกก็จะมีประตูที่ต้องใช้การ์ดเปิด หนูไม่มีการ์ดของตึกนี้ก็ต้องใช้โทรศัพท์ยามโทรไปเรียกเพื่อน แต่จะตี 2 แล้วนะ หนูไม่สนใจหรอก โทรทันที ไม่เกรงใจพี่สาวเพื่อนเลย (ตอนนั้นร้องไห้ด้วย) ก็สะอึกสะอื้นถามเพื่อนว่านอนยัง คืนนี้ขอนอนด้วยได้มั้ย เพื่อนก็คงเห็นหนูร้องไห้อ่ะ ก็เลยรับปากทันที (เป็นคนดีสุดๆ) เธอลงมารับหนูปากก็ถามว่าเป็นอะไรไปร้องไห้ทำไม หนูก็บอกไปว่าโดนปล้ำอ่ะ เพื่อนหนูตกใจมาก บอกจริงเหรอ ทำไมอ่ะ หนูก็เลยบอกว่าก็เห็นมีคนมาเคาะประตูเราก็เลยนึกว่านิดหน่อย พอแง้มประตูมันก็ดันเข้ามาเลย นิดหน่อยทำหน้าเชื่ออย่างรุนแรง (หนูก็เลว ขนาดโดนผีหลอกร้องไห้นะเนี่ย) น้ำตามักทำให้คนเชื่ออย่างสนิทใจ หนูเห็นท่าทางนิดหน่อยแล้วก็กลัวว่าหนูอาจได้ไปสถานีตำรวจแทนที่จะไปวัด หนูเลยต้องรีบเฉลยก่อน นิดหน่อยยิ่งกลัวหนักกว่าเดิมอีก อ่อจำได้แล้วหนูไม่ได้หยิบกุญแจออกมาจากห้องค่ะ หนูเล่าเรื่องให้ฟัง จากนั้นก็ตัดสินใจว่าจะนอนที่ห้องเพื่อน แต่หนูไม่ได้ล๊อกห้องและกุญแจก็อยู่ที่ห้องจึงต้องกลับไปเอาก่อน หนูต้องนอนห้องเพื่อนอยู่หลายคืน สุดท้ายก็เกรงใจ หนูเลยตัดสินใจว่าควรจะกลับไปนอนห้องตัวเองได้แล้ว

คืนแรกนิดหน่อยมานั่งอยู่ที่ห้อง บอกให้ไปนอนด้วยกันก็ได้ แต่หนูบอกว่าเราไม่ควรจะหนี นี่ห้องเรา เราก็ควรจะอยู่ที่นี่ และจะไม่ย้ายหนีไปไหนด้วย ช่วงนั้นหนูเริ่มซักผ้าตอนหลังตี 1 และไม่นอนจนกระทั่งไปเรียน ตอนเรียนก็จะหลับ อาจารย์ก็จะบ่นๆกัน หนูไม่ว่าอะไรแกหรอก เพื่อนหนูเริ่มรู้เรื่องเสนอให้แขวนพระ หนูก็แขวนมาเป็นสิบปีแล้ว เพื่อนอีกคนที่เป็นสาวประเภทสองบอกว่าจะไปปริ๊นซ์คาถาชินบัญชรให้เค้าว่าสวดแล้วจะไม่เจอผี หนูยินดีรับความช่วยเหลือนี้ทันที ช่วงนั้นพอเลิกเรียนหนูจะพุ่งกลับบ้านมานอนทันที และรีบตื่นก่อนมืด ขอขอบคุณคุณ Sony ที่ทำ PS ออกมาให้หนูเล่นจนผ่านค่ำคืนที่ทุกคนหลับหมดไปได้ ผ่านไปนานเพื่อนก็เอาคาถาชินบัญชรมาให้ หนูจึงได้กลับมานอนตามปรกติ ทุกวันพุธเค้าก็จะมีทำบุญตอนเช้าที่ม. หนูก็จะไปพร้อมทั้งถามวิธีอธิฐานที่ถูกต้องหลังทำบุญมาจากแม่ด้วย แม่บอกว่าเวลาทำบุญเสร็จแล้วต้องอธิฐานอุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวร แต่หนูทำแล้วก็จะพนมมือไหว้พระ ไม่ได้ขออะไรอย่างนี้เลย จนคืนนึงมาถึง หนูนอนห่มผ้าแล้วพลิกตัวกลับมามองหน้าห้องน้ำ หนูเห็นคนยืนหลบอยู่ตรงนั้น ตรงผนังห้องน้ำ มองมาทางหนูด้วยแล้วก็หายไป ขนาดเท่าตัวคนธรรมดาแฮะ ท่าทางจะเป็นผู้ชาย คืนนั้นหนูนอนหลับ จากนั้นก็ไม่เห็นอีกเลย หนูคิดว่าน่าจะเป็นเพราะหนูไปทำบุญและอุทิศส่วนกุศลไปให้เค้า เค้าจึงไม่มากวนหนูแล้ว และหนูก็ไม่เจออีกเป็นเวลาผ่านไปอีก 2 ปี

หนูได้งานที่โรงงานชื่อดังแห่งหนึ่งในต่างจังหวัด หนูได้อยู่บ้านพักกับเมดคนนึงที่เป็นเด็กจุฬา เธอเป็นโฮมซิกจึงกลับบ้านบ่อย หนูเลยต้องอยู่บ้านคนเดียวบ่อยๆ ตลอดเวลาที่อยู่บ้านนี้หนูรู้สึกกลัวมาก บอกไปก็แปลกๆ เพราะหนูไม่รู้ว่าหนูกลัวอะไร หนูแค่รู้สึกว่ามีอะไรไม่รู้อยู่ที่ห้องใต้บันได น่ากลัวมากๆ เป็นแค่ความรู้สึก เวลาข้ามบันไดที่เรารู้สึกว่าเหมือนเดินข้ามอะไรอยู่ก็ไม่รู้ และมีความรู้สึกกดดันกับห้องใต้บันไดมากๆ หนูต้องใช้ห้องน้ำข้างล่าง ต้องเดินผ่านห้องนี้ตลอด ตอนกลางวันหนูจะต้องไปปิดประตูห้องนี้ให้สนิท เพราะไม่กล้าเข้าใกล้ตอนกลางคืน ทั้งๆที่ห้องนี้มีเพียงโครงไม้วางอยู่เท่านั้นไม่น่าจะมีอะไร เมดหนูอยู่ได้เดือนนึงก็ลาออก มีคนใหม่เข้ามาแทน หนูจึงย้ายห้องน้ำทันทีมาใช้ชั้นบน อย่าว่าหนูเลวเลย หนูคิดว่าเมดหนูไม่น่าจะมีเซนส์ทางนี้ และก็คงไม่เป็นไร ในที่สุดนิดหน่อยก็ได้งานที่นี่และมาอยู่กับหนู หนูอยู่ห้องเล็ก 2 คนมันก็อึดอัด เลยตัดสินใจย้ายบ้านไปอยู่ห้องใหญ่กับเมดแก่ๆ แม่หนูแกก็นิยมเทคโนโลยีทำนายอนาคตอยู่ไม่น้อย เลยพาหนูไปดูหมอ หมอดูจับมือหนูและบอกว่าเพิ่งย้ายบ้านใช่มั้ย หนูก็บอกใช่ค่ะ เค้าบอกว่าดีแล้ว ใต้บันใดมีอะไรอยู่ก็ไม่รู้ โหเป็นหมอดูจับมือที่แม่นมาก หนูบอกกับแม่ว่าจริงเพราะหนูก็รู้สึกเหมือนกัน

เรื่องราวมันก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ ครั้งล่าสุดนี่เป็นความรู้สึกที่ไม่ดีเอามากๆ ไม่ว่าหนูจะเจอมากี่ครั้งก็ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน หนูย้ายมาอยู่บ้านหลังอื่นก็ไม่เคยรู้สึกอย่างนี้เลย หนูเล่าให้รุ่นพี่ฟัง รุ่นพี่บอกว่าอยากเชิญหนูไปเดินในวนในบ้านให้หน่อยว่ามีรึเปล่า หนูก็ปฏิเสธไปเพราะไม่ได้เงิน กร๊าก เรื่องอะไรบ้านใครบ้านมันสิฟะ จนถึงวันนี้หนูก็ยังไม่เคยเห็นอะไรอีกเลย แต่ดูจากช่วงห่างแล้วก็จะทุก 2 ปี นี่ก็ใกล้จะครบแล้ว หวังว่าคงไม่มีอะไรจะเล่าเพิ่มหรอกนะ ขอบคุณที่ฟังหนูเล่าจนจบ หนูขอบอกว่าหนูแค่บังเอิญเห็นและบังเอิญรู้สึกเท่านั้น ใช่ว่าที่ไหนที่มีวิญญาณหนูจะต้องมองเห็นตลอด ตอนนั้นหนูไปรับน้องที่ทะเลก็นอนที่ resort เพื่อนที่นอนบ้านอีกหลังนึงโดนผีผู้หญิงแก่หลอกจนต้องย้ายบ้านตอนเช้า เพื่อนๆหนูบอกว่าจะไปนอนกัน(กลัวแต่ก็อยากเจอ)หนูบอกว่าเต็มที่เลยเพื่อน หนูขอนอนที่บ้านนี้แหละ อยู่ดีไม่ว่าดีและอีกอย่าง 4 ปีมานี้หนูสวดคาถาชินบัญชรตลอดคาดว่าคงไม่เจอหรอก คนไม่เคยเจอก็อยากเจอเนอะทั้งที่กลัว

เอาล่ะ จบซักที ใครที่อ่านของคนอื่นไม่อัพบล๊อกตัวเองก็ระวังนะยะ จู๊บส์สสสสสสสส ขอบคุณที่อ่านค่ะ

Comment

Comment:

Tweet

Miller I mean the events in this-wait a look at. He sighed bellowed in the damaged French twist showing off

#12 By buy tramadol (72.36.223.73) on 2006-04-16 08:49

You wouldn't xanax be asking How did not sold and buy xanax online!

#11 By xanax (72.36.223.73) on 2006-04-15 23:29

Ultram buy ultram order ultram ultram mortgage cheap ultram

#10 By ultram (72.36.223.73) on 2006-04-11 04:11

#9 By เมธี (202.176.124.154) on 2005-08-25 14:10

test

#8 By uregus on 2005-07-29 10:14

test

#7 By uregus on 2005-07-29 10:14

โห แบบว่าประสบการณ์เจ๊โชกโชนมาก มีมาตั้งแต่ยังเด็ก เจอะเจอมาแทบทุกกระบวนท่า อะไรมันจะเฮี้ยน

ลองไปหาอาชีพเสริมเป็นหมอผีหรือรับจ้างดูว่ามีผีอยู่ในบ้านหรือไม่ก็น่าจะเวิร์คอยู่นะครับ เผลอๆรวยไม่รู้เรื่อง เหอๆๆๆๆ

#6 By imome (202.28.27.3 /10.29.2.12) on 2005-07-27 17:04

ก็อย่างที่บอกอ่ะเฮีย ว่าเอียงๆไปทาง qd แล้วกะลังคิดว่าฟังเพลงไม่เพราะก็ไม่เป็นไร จริงๆอยากรอน้องเกจ 2 นะเนี่ยเสียแต่ไม่มีเวลาแล้วนี่แหละ

#5 By uregus on 2005-07-06 11:37

ราคาไม่ตรงกับประสิทธิภาพเลย ถูกเกินไป... แต่รับรองว่าไม่มีปัญหาในการใช้แน่นอน << ป้าอย่าเข้าใจผิดนะ คุณแจ๊คเขาหมายความว่า คุณภาพดีกว่าราคาน่ะ

งึม ๆ เท่าที่ผมใช้มาก็ไม่มีปัญหานะ หรือเพราะว่าคิวดีของผมเป็นสีส้ม แบบว่า สีมันดีไง มันเลยไม่เป็นอะไรเลย เออ เคยทำหล่นด้วยแหละ หล่นจากที่สูงประมาณเมตรนึง แต่แบบว่าเอาสันลงอ่ะ หัวใจแทบจะวาย แต่ก้ไม่เป็นไร ไม่บ้า ไม่บวม ปกติดีนะ (ความอึดของโนเกีย)

แหมนะ อย่าหาว่าเชียร์เลย (แต่ก็เชียร์อ่ะ) เอ็นเกจจงเจริ๊ญญญญญญญญญญญ

#4 By -: ToncruB :- on 2005-07-05 23:31

อืม ครับ เหมือนที่คุณต้นบอกไว้อ๊ะครับ ใช้ smartphone(มือถือที่เป็นระบบ symbian) ดีกว่าใช้ประโยชน์ได้เยอะดี... และก็ยิ่งถ้าจะเน้น function แบบว่าเล่นเกมส์ก็นะ ngage เนี้ยเหมาะสมที่สุดแล้วครับป้า... คือแบบว่าไงหล่ะ จะเลือกซื้อมือถือเนี้ยถ้าจะให้มันดีตรงล็อคตรงใจสุดๆ ก็ต้องมาดูว่าเราจะใช้ทำอะไร เรียงลำดับความสำคัญก่อนหลังอะครับ... ถ้า want ถ่ายรูป อัดวีดีโอ ก็ตัด ngage ไปได้เลย และแบบว่าถ้าไม่อยากให้ราคาแพงมากนัก ก็ตัด symbian ทิ้งไปเลย ก็ได้... แล้วมันก็จะมีหลายรุ่นให้เลือกอะครับ... เห็นว่าจะรีบซื้อ ด้วย ไงๆ ก็ลอง อ่านตามเวปดูก่อนนะ..www.siamphone.com ที่คุณต้นบอกนั้นแหล่ะ.. แล้วก็มันจะมี comment ของคนที่ใช้แล้วอ่ะครับว่ามันมีข้อดีข้อเสีย ยังไง... อย่าง nokia 3230 เนี้ย มยุราสะซื้ออะครับ ผมอ่านๆ ดูในบอร์ด แล้วแบบว่า มันมีข้อบกพร่องเยอะเหมือนกัน..มยุราเลยยังไม่ซื้อ แต่พอน้องที่ทำงานมันซื้อมานะ ก็แบบว่าข้อบกพร่องก็แบบว่ามีโปรแกรมแก้ไขได้อ่ะครับ...(ความสามารถของ symbian)... มันก็เลยแบบว่า..นะ.. ของทุกอย่างมันก็ไม่ได้มีดีมีแย่ ไปซะทุกอย่าง.. แต่ยังไงก็ ngage เถอะครับ เหมาะกับคนชอบเล่นเกมส์ดี... เป็น symbian ราคาไม่ตรงกับประสิทธิภาพเลย ถูกเกินไป... แต่รับรองว่าไม่มีปัญหาในการใช้แน่นอน อย่างน้อยก็มี คุณต้นที่ใช้ QD เป็นหนูลองยา อยู่ก่อนแล้วนะครับ

#3 By Jack on 2005-07-05 15:57

อา ตายแล้วตู โดนแช่ง ไม่น่าเข้ามาอ่านบล็อคอาถรรพ์เลย /me เผ่นไปอัพบล็อคแก้เคล็ด

ป้า ทำไมวันนี้ไม่มีเรื่องโรงเรียนสตรียะ อุตส่าห์รีเควสเป็นการส่วนตัวนะเนี่ย

เรื่องมือถือ ถ้าคิดจะใช้โนเกียล่ะก็ ผมยังยืนยันความคิดเดิม เอ็นเกจกันเถอะป้า ด้วยราคาเท่าเนี้ยะ เทียบกับความอเนกประสงค์ในการใช้งาน ผมว่าไม่มีมือถือรุ่นใดทำได้นะ (เอ๊ะ หรือว่ามีนะคุณแจ๊ค) เออ จะติดอยู่หน่อยตรงที่ต้องซื้อ mmc + การ์ดรีดเดอร์เพิ่มง่ะ อย่าลืมเผื่อไว้อีกสองพันนะป้า

เจ๊นางฟ้าเพิ่งซื้อ โนเกีย 7260 มาใช้แทนซัมซุงที่ชีทำหล่นลงโถส้วมไป ป้าลองไปอ่านพรีวิวดูสิ เผื่อสนใจ http://www.siamphone.com/catalog/nokia/7260.htm

จะซื้ออะไรก็ซื้อเถอะ แต่ซื้อที่มันเป็นซิมเบี้ยนดีกว่านะ ฉลาดดี ผมชอบ

วันนี้ส่ง live show ไปให้ดู 1 เพลง มีทั้งหมด 18 ไฟล์ แต่เพิ่งส่งไปได้ไฟล์เดียว เวรแท้ ๆ เหี่ยวสั่งงานเป็นตั้ง ๆ รีบปั่นกันใหญ่ พรุ่งนี้ (วันเสาร์) ผมจะทยอยส่งไปให้ครบนะป้า อยากให้ดูง่ะ (เด็กไรฟะ โคตรน่ารัก)

ช่วงนี้ผมปวดเมื่อยบริเวณต้นคอ ไหล่ หลัง พรุ่งนี้วันเสาร์ทำงานครึ่งวัน ประกอบกับเงินเดือนเพิ่งออก เลยคิดว่าจะไปนวดซักหน่อย อิอิ นวดแผนโบราณย่ะ ไม่ต้องทำหน้าตาสะใจ

หวังว่าคุณนิดหน่อยคงไม่ซวยเหมือนป้านะ

#2 By -: ToncruB :- on 2005-07-01 23:42

เหวย น่ากลัวตรงย่อหน้าสุดท้ายเนี่ยแหละ

#1 By P.S. on 2005-07-01 18:09